steefenhan, 27 september 2010
Oeganda , Mukono 27°

Afscheid

Afscheid nemen is nooit leuk, maar voor ons komt dat moment nu toch wel erg dichtbij.
We moeten deze week afscheid nemen van het project Noah’s ark, alle kinderen en mensen die we hebben leren kennen. En we moeten ook een beetje afscheid van jullie nemen als trouwe lezers met het vooruitzicht dat wij elkaar weer gaan ontmoeten!

Voordat we dat bovenstaande gaan doen moeten we jullie eerst nog even bijpraten over onze belevenissen van de afgelopen weken. En dat is een heleboel!
Laten we bij het begin beginnen. Nadat we klaar waren met het zomerprogramma hebben we het weekend gebruikt om een beetje bij te komen.
Maandag en dinsdag hebben we een beetje onze werkzaamheden opgepakt. Stephan heeft heel wat snoei werkzaamheden gedaan en de tuinmannen hier geïnstrueerd hoe je moet snoeien. Hanny heeft meegeholpen in het huis met de jongste kinderen en baby’s en nieuw binnen gekomen kleding gemerkt. Ook zijn we samen met Jannie en Clara, twee gezellige dames die hun vakantie op Noah’s Ark doorbrachten, naar Kampala geweest om stof te kopen zodat we boxkleden konden maken voor de baby’s.
Op woensdag begon ons safari avontuur. We werden om 6 uur in de ochtend opgehaald door onze gids in een stoere jeep om naar het noorden van Uganda af te reizen. Murchison Falls heet het National park die we hebben bezocht. Wat was dat ontzettend gaaf. We kwamen in een totaal andere wereld. We waren gewend aan het overdadige groen rond Mukono nu belande we in de steppe van Afrika, veel droogtes en oneindige vlaktes. De eerste dag hebben we een boottocht gemaakt over de Nijl, ondertussen kwamen we de hippo’s, krokodillen, olifanten en apen tegen. Uiteindelijk hebben we een hike tocht gemaakt naar de mooiste watervallen die we hebben gezien, het was werkelijk prachtig. De volgende dag zaten we weer om 6 uur in de auto om het echte wild te zien! Uren rijden wat uiteindelijk werd beloond. We zagen buffalo’s, verschillende soorten antilopen, everzwijnen, kuddes giraffen (die we bijna konden aanraken) en als klapper op de vuurpijl Leeuwen! Moeder leeuw met drie jonge welpen! Wat is de natuur toch schitterend.
Donderdagavond waren we weer thuis.

Op vrijdag heeft Hanny samen met Jannie, boxkleden gemaakt. Stof op maat knippen, spelden en onder de naaimachine. Het resultaat is prachtig geworden!
We zijn dezelfde dag nog vertrokken met Reny en haar dochter Suzannah naar Entebbe waar we een weekendje samen hebben doorgebracht. We hebben daar een in mens grote bloemenkwekerij bekeken. We wilden graag rozen zien maar uiteindelijk belande we op een enorm groot stek bedrijf die kerststerren en chrysanten stekt. Het was een erg educatieve ochtend. Het hele proces is ons uitgelegd, van begin tot eind.
Eenmaal weer thuis gekomen stond ons volgende avontuur alweer te wachten: vier dagen oppassen in de family unit!
Wat hebben we een goede tijd gehad met de acht jongens. Het ging erg goed, de jongens waren goed geïnstrueerd dat ze zich goed moesten gedragen en dat hebben ze gedaan. Het waren engelen! Overdag zaten ze op school en wij droegen zorg voor het huishouden. S’avonds samen eten (we hoefden niet te koken), afwassen, douchen, spelletjes spelen en naar bed (allemaal volgens schema). Intensief maar een leuke en goede tijd.
En dan was er natuurlijk ook nog de verjaardag van Hanny. Een om nooit te vergeten, 100 kinderen die voor je zingen, wanneer maak je dat nou mee. Een grote cake aansnijden en cadeautjes uitpakken. We hebben getrakteerd op ijs, voor de kids een groot feest. Ze hebben genoten.

We zijn de laatste weken echt van het ene in het ander gerold. We hebben ontzettend veel (en lang) gereisd en dat kost ook een boel energie. Nadat we de vier dagen hadden volbracht in de family unit zijn we gelijk door gegaan naar Kampala waar onze bus naar Kenia op ons stond te wachten.
13 uur in een bus zitten met voortdurend turbulentie, om gek van te worden. Onze chauffeur was een enorme coureur. Als de bus een bepaalde snelheid bereikte schudde de bus heen en weer van heb ik jou daar. We kwamen rond 20.00 uur aan in Nairobi. Ebel had ons als gewaarschuwd voor het ontvangst door de kenianen. We waren de bus nog niet uit of er stond letterlijk twintig Kenianen om je heen die allemaal taxi taxi riepen. Goed oplettend op je spullen had Stephan een mooie prijs afgesproken met een Keniaan die ons naar de afgesproken plek wou brengen waar we Ebel en Lora zouden ontmoeten.
En toen zaten we in een keer in Kenia, midden in de bush bush. Onwijs koud, waar we niet op hadden gerekend. Dor en droge vlaktes en back tot basic. We zijn erg gastvrij door Ebel en Lora en de kinderen ontvangen. We hebben een ontzettende goede, leuke en gezellige tijd met hun gehad. Het was leuk voor ons om een totaal ander project in een totaal andere omgeving te zien. Het was voor ons ook vakantie en we konden bij Ebel en Lora heerlijk ontladen, bijkomen, veel slapen en genieten van de rust van de omgeving.
We zijn ook nog samen met hun 5 dagen naar Mombassa geweest. We kwamen daar terecht in een prachtig zeg maar gerust schitterende omgeving. Wat hebben we daar met z’n 6en genoten. Witte stranden, blauwe zee, mooie bloemen en planten, lekker gegeten (door ons zelf klaargemaakt ) Stephan heeft zich ook ontwikkeld in het eten van vis: verse vis uit de zee en garnalen!
Op zondag zijn we met de nachtbus terug gegaan naar Uganda. Dit keer zaten we in een nog goedkopere bus die weliswaar kwalitief gezien stukken beter was. Maar de turbulentie was ook dit keer weer heerlijk aanwezig wat er voor zorgde dat we geen oog dicht konden doen. Het was echt een snelbus, binnen 11 uur stonden we in Mukono en werden we om half 8 ontzettend hartelijk verwelkomd door de kinderen die naar school gingen. Auntie Hanny, uncle Stephan welcome back!
We zijn eerste maar even een paar uur op bed gaan liggen. We hebben vandaag wat aangekeuteld en gesocialized met de staf van het terrein.
Kortom dit was in het kort en in grote lijnen wat we de laatste weken allemaal hebben beleef, gezien en gedaan.

Nu wacht onze reis terug naar huis. Vrijdag is het zover. We hebben zin om terug te gaan maar het zal wel een hele omschakeling zijn.
We willen jullie allemaal bedanken voor jullie betrokkenheid, berichtjes en gebeden. We hebben dit erg gewaardeerd, deed ons goed.

Tot in Nederland!

Wil je Stephan en Hanny in Oeganda bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl